Een extra dagje Kasane dus! Het begon met eindelijk eens een ochtend uitslapen. Voor mij betekende dat echter maar tot half 8, maar ik vind het gewoon heerlijk om niet op de moeten, om geen wekker te horen gaan, om gewoon rustig wakker te worden wanneer je daar zin in hebt. Dat hoort toch ook een beetje bij vakantie hé. Dus een koffietje gemaakt en buiten gaan opdrinken, koekje en boekje erbij. Het regende wel pijpenstelen en dat heeft toch aangehouden tot ongeveer 11u. Even kreeg ik het gevoel dat we een stomme fout hadden gemaakt door hier te blijven, maar uiteindelijk is het droog geworden en hebben we toch nog wat leuks kunnen ondernemen! Oef!

We hebben een taxi weten te strikken en zijn naar het “centrum” gegaan. Eens wat rond gekeken, wat informatie gevraagd in het plaatselijk VVV kantoortje en dan gaan lunchen. Wel grappig, zit ik in Afrika en dan eet ik Indisch. Maar het heeft gesmaakt en het heeft me nog een vettige maaltijd bij die vieze KFC bespaard!

Met de magen gevuld zijn we aan een flinke wandeling begonnen. Ik heb enkel mijn afgetrapte teenslippertjes meegenomen en die bleven me toch af en toe goed steken in de modder! Door de hevige regenval van vanmorgen, is het toch wel een modderige aangelegenheid geworden op sommige plaatsen. Dus mijn voeten hebben nog een kleurtje erbij :-)

Uiteindelijk kwamen we bij het politiebureau en daar moesten we zijn. Ja, Dane is gister opgepakt en ik moest hem gaan ophalen vanmorgen… Nee, sorry, grapje!!! Flauw… Aan dat politiebureau is er wel een enorme baobab tree te zien. En dat was niet gelogen, hij was echt ontzettend groot en dik!!! Er zat een gat in en midden in de stam is een holte. Vroeger werd dat gat gebruikt om gevangen op te sluiten! Nu denk ik dat de jongeren er wat in rondhangen, aan het vuilnis te zien toch. Maar wel indrukwekkend hoor!!!

Na deze tussenstop hebben we een taxi genomen naar het biodiversity centre, een soort weeshuis voor slangen en andere kleine dieren. Er waren ongeveer 40 slangen te bezichtigen en ik vond het echt geweldig om te zien. Als je er dan over nadenkt dat deze dieren hier gewoon in je achtertuin kunnen zitten, brrrr! Er waren erg mooie exemplaren bij, met wonderbaarlijke kleuren en tekeningen. Maar ook erg gevaarlijke, pijnlijke en zelfs dodelijke slangen. Natuurlijk bestaan er ook exemplaartjes die nagenoeg harmless zijn voor mensen. Ze hebben gif, maar dit doet ons niks, enkel de kleine prooien die zij willen doden. Er was wel een slang die tanden zou hebben van 4cm lang!!! Die vouwen zich op in zijn bek, wel handig, anders zouden die toch maar in de weg zitten. En toen kwam er een spannend moment! We mochten een cobra vasthouden!!! Eerst was Dane aan de beurt en na enige twijfel had hij hem toch vast. Daarna mocht ik en ik moet zeggen dat ik er toch niet helemaal gerust op was :-) Het voelde heel erg raar, zo’n schubbenhuidje en het was kouder dan ik verwacht had. Dat beestje kronkelde en opeens kwam zijn kop richting mijn arm. Dan klopt je hart toch een stukje sneller hoor! Maar wel een belevenis. Ik had eerst mijn twijfels over deze uitstap, maar het was echt de moeite waard. Daarna kreeg ik nog papegaaien te zien, uilen, mangoons, schildpadden, een ontzettend grote python (waar de man het deurtje open deed zodat ik een mooie foto kon nemen) en een bos-eekhoorn. Het was erg mooi om te zien en goed om te weten dat er zoveel zorg wordt gedragen voor dit centrum en voor de dieren!

Omdat er geen taxi te bespeuren viel op de berg, besloten we te voet terug naar het centrum te gaan. Ik had wel zin om eens wat te wandelen en de uitzichten waren ongelooflijk mooi! Een beetje ‘trasspassing’ hebben we wel gedaan ;-) Er stond een groot bord: “Chobe National Park Border. No Entry.”

Maar er was daar een heuvel en daar stond een prachtige boom op. Omdat het toch al de dag van de bomen was en we het gevoel hadden dat er een prachtig uitzicht zich zou aanbieden als we op die heuvel stonden. Zijn we toch stiekem de park-grens over gegaan. Uiteindelijk werd het uitzicht afgeblokt door een bomenrij, maar het was toch leuk om even een klein beetje kattenkwaad uit te halen :-)

Het is toch ongelooflijk hoeveel olifantenstront je overal tegen komt en toch zien wij in al die dagen hier, geen enkele olifant, ook niet heel ver weg of zo!

Maar goed, na een stevige wandeling kwamen we aan de supermarkt waar we onze voorzorgen voor de busreis van morgen hebben genomen (water en koekjes). Dan nog een kort wandelingetje door een piepklein steegje met wat kraampjes, maar helaas was daar niet meer te krijgen dan tomaten, uien en een enkel slabestek. Maar omdat dat slabestek in de verste verte niet leek op het mijne wat gebroken was, heb ik het toch laten liggen. Nu moet ik ook eerlijk zeggen dat ik geen fut meer had om weer aan het hele afding-gedoe te beginnen.

En dan maar weer in de taxi, richting lodge. Dat afstandje is toch net iets te lang om nu nog te wandelen. Maar we hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om deze chauffeur ook te regelen voor morgen vroeg. We moeten namelijk om 5u ten laatste aan het busstation zijn en de taxi’s beginnen hier pas rustig op gang te komen vanaf 5u. Hij heeft beloofd dat hij ons morgen om 4u45 komt ophalen. Wij hebben hem er dan ook een hele goede prijs voor aangeboden. Om hem er toch aan te kunnen helpen denken had ik zijn gsm-nummer gevraagd. Dat heb ik net (21u) gebeld, maar dat nummer is momenteel niet in gebruik. Shit!!! Nu krijg ik het toch een beetje benauwd. We hebben nog een ander nummer van een taxi chauffeur, maar het is wel heel erg lullig als er hier morgen 2 staan… Dilemma! We moeten morgen die bus naar Francistown hebben, want woensdag moeten we naar Gabs. En morgen moeten we nog naar het jeugdcentrum, afscheid nemen van Lebo en de matron, we hebben een afspraak om iets te gaan drinken met Mr. Madondo en Zibani (waar wij alle 4 enorm naar uit kijken) en we moeten nog gaan eten bij Laura’s Bistro :-) En inpakken natuurlijk!!!

Weet nu echt even niet wat ik moet doen, die andere bellen of vertrouwen op die ene… Ik ga er op gokken denk ik, anders loop ik morgen wel naar dat busstation!!!

Eenmaal terug in de lodge heb ik me eens bezig gehouden met alle gemaakte foto’s op deze laatste dagen. En dat zijn er veel!!! Ik ga ze zo snel mogelijk op het internet zetten, beloofd. Om 6u zijn we dan maar weer gaan eten (potverdorie, ik spreek wel steeds over eten zeg) en na heel lang wachten, hebben we er toch van kunnen genieten. Er waren wat kinderen in het restaurant en ik heb me kostelijk geamuseerd met het bekijken en beluisteren van hun kattenkwaad! Eentje wist niet beter dan zout en peper (heel veel) op de frietjes en hamburger van zijn vriendje te doen, toen die er nog niet was. Dat zorgde natuurlijk voor een lang gezicht. De jongen ging het tegen zijn ouders zeggen en toen hij weg liep met zijn bord, zei de zoutstrooier: ohoh, I’m in trouble. Toen de burgerjongen terug kwam, vroeg de zoutstrooier dan ook direct of hij in de problemen zat. Hij knikte ja en toen was het zo leuk om te zien hoe hij zich dan weer uit die problemen wou halen door te dreigen met vanalles te zeggen over hem tegen zijn vader. Enzovoort enzovoort enzovoort! Echt lollig!!!

Omdat we morgen toch rond een uur of 4 op moeten, zijn we direct na het eten terug naar de kamer gegaan om te pakken. En toen zag ik mijn kans schoon om eens wat telefoontjes te plegen met het thuisfront. Ik ben zo zuinig om gegaan met mijn belwaarde, dat ik nu nog wel heel veel erop had staan en dan kan ik dat beter goed spenderen hé :-)

Het is ondertussen kwart over 9, mijn spullen zijn gepakt, mijn blogje is geschreven, maar ik ben nog niet zo moe. Zal maar gewoon gaan liggen en lezen en dan zal het wel komen zeker ;-) De gedachte aan de wekker die om 4u afloopt, brrrr.

Voordat ik jullie weltrusten wens, wil ik nog even iets zeggen over gisteren. Dat ben ik helemaal vergeten.

Omdat het hier zo lang niet geregend heeft en ontzettend droog was, was er niet zo heel veel water in de Victoria Falls. Zoals ik zei, zijn die watervallen meer als 1700m lang en op het einde van het regenseizoen stroomt er water over de hele lengste naar beneden. Dat is ook het beeld dat de meeste mensen hebben van de watervallen en wat meestal terug te vinden is op afbeeldingen en op internet. Nu was er dus vrij weinig water en stonden er stukken echt droog. Toen ze mij dit vertelden was ik eerst een beetje teleurgesteld. Maar toen ik alles met eigen ogen zag, was dat gevoel helemaal weg. Ja, ik kan me voorstellen dat het nog indrukwekkender is, maar nu was het ook al heel erg mooi!!! Een voordeel van nu is dat je op veel plaatsen goede foto’s kunt maken. Als er meer water is en er zou dezelfde wind hebben gestaan als gister, dan hoef je je camera niet uit je tas te halen! We waren nu op plekken al doorweekt, laat staan als er nog meer water is! Als ze “vol” zijn en de wind staat in het bepaalde richting, dan zijn de druppeltjes tot 20km ver te voelen! Tel maar uit als je dan op 200m staat :-)

Zo, nu is het genoeg geweest voor vandaag. Ons Kasane avontuur zit er bijna op en Francistown wacht op ons. Duim allemaal maar dat die taxi hier morgen vroeg staat hé :-)