De reis naar Kasane
02 dec. 2011
🇧🇼
vanuit Botswana
Joepie! Safari!!!
Maar goed dat Dane wel de wekker had gezet vanmorgen, want dat was ik gisteravond stomweg vergeten. Dus ik kreeg om 5u15 een sms’je of ik al wakker was, want hij hoorde maar niks (ja, Dane slaapt nu in de kamer naast me, omdat alle studenten vertrokken zijn en hij dan te alleen en afgelegen zou liggen). Snel, snel opgestaan dus, kop onder de kraan, aangekleed, rusk in de mond gepropt en hop, om half 6 liepen we richting bus. Natuurlijk kom ik er dan later op de dag achter dat ik door het haasten mijn bikini aan de waslijn ben vergeten, net als mijn T-shirt en ook mijn kam ligt nog op mijn kamer. Och ja, dat overleef ik nou ook nog wel :-)
Om tien voor 6 waren we al aan het busstation en gelukkig hadden we onze bus snel gevonden. En nee, geen grote, logge bus, maar zo’n mini-van (of mini-bus, ik weet niet goed hoe ik het moet noemen). Spullen erin gepropt en een goed plaatsje uitgezocht en toen kon het wachten weer beginnen, zoals ondertussen gewend. Die bussen vertrekken niet zolang ze niet vol zitten. Ook niet als er nog 1 lege plaats, nee, echt alleen als hij helemaal vol zit!!! En het kan wel even duren vooraleer je 22 passagiers (en 2 kindjes op de schoot en het hulpje op een krukje in het gangpad) naar Kasane hebt gevonden op een vrijdagmorgen. Maar om 7u15 zat het busje eindelijk propvol en konden we vertrekken, joepie!!!
Het eerste stuk ging echt super vlot, soepel, snel, winderig dus koel, ideaal! Dus na 1u50 hadden we al 190km afgelegd en was het tijd voor de eerste (van de twee beloofde) stop in Nata. Fijn om even de benen te strekken, een blikje en een snack te kopen en natuurlijk een sigaretje te roken :-)
En dan weer verder. Ik zag er niet tegenop, want het ging tenslotte zo vlot! Het zou zeker geen 10u duren en ook geen 8u en als het dit tempo zou blijven dan zou het wel eens in 5u gefikst kunnen zijn.
Maar je voelt ‘m al komen hé, mooie verhaaltjes duren niet lang… Nadat we een stukje voluit hadden gereden, begonnen er wegenwerken. Een mooi, nieuw, breed wegdek, een hoop verkeersborden, alles gloednieuw en mooi in orde. Maar… om de 100m (of mss wel iets minder, maar ik ben zo slecht in afstanden schatten) was er een drempel, zo een bult eerder, die je echt tergend traag moet nemen anders zit je er na 3 door de assen. En ook geen 5 of 6, maar wel 50 of nog meer! Kilometers lang, bulten, gas geven, afremmen en weer optrekken. Je kunt je voorstellen dat dat me ontzettend op de zenuwen begon te werken hé. Maar ja, wat moet je doen… tanden bijten en doorzetten. Na de bulten, kwam er een stuk heel erg slecht wegdek en toen we dat doorstaan hadden, was het gewone, Afrikaanse, oude, min of meer hobbelige weg. En toen gaf de chauffeur er een lel op, ongelooflijk! Dus daar zoefde ik tegen 120km/u door Botswana (en ja Amelie, Pommelien en Olivier: met oa Magnetic Man op de iPod, dus moest wel even aan onze horrorrit in Duitsland denken :-)). Soms best wel akelig moet ik eerlijk zeggen en ik was blij dat ik niet voorin was gaan zitten zodat ik niet hoefde te zien wat er voor me gebeurde. Ook het inhalen gebeurt hier heel vaak en heel nipt, brrr.
De hele weg heb ik als een gek in de bossen getuurd om misschien een beest te kunnen spotten. Maar in de bosjes heb ik niks gevonden. Wel liep er opeens een op hol geslagen struisvogel langs de weg, waar we snel voor moesten stoppen en al toeterend hebben we hem terug de bush in gejaagd. Het was een enorm beest en ik was maar wat blij dat ik veilig in die bus zat :-)
Verder heb ik nog een karkas van een koe met een gier erop gezien, een soort adelaar, baboons en ja, opeens stond daar, gewoon aan de rand van de weg, zomaar uit het niets… 1 olifant! Dat verwachtte ik helemaal niet, zeker zo langs de weg. Grappig!
Om half 2 arriveerden we dan eindelijk in Kasane, uiteindelijk sneller dan verwacht, maar het was ook wel genoeg geweest. Uiteindelijk zijn we geen 2e keer meer gestopt en het was erg heet (bijna 40°). Ik was maar wat blij dat ik mijn benen kon strekken en mijn kleren kon laten drogen (want die plakten genadeloos tegen mijn vel). Gelukkig waren er wat winkels in de buurt, want onderweg dacht ik eraan dat mijn bikini nog aan de waslijn hing in Francistown. En daar er aan de lodge een zwembad is en het toch erg warm is, wil ik wel een plonsje wagen. Maar een bikini/badpak was er niet te vinden, dan maar een zwarte onderbroek met pijpjes gekocht en zal het gewoon in de bh zwemmen worden :-) Daarna nog snel een hapje gaan eten (verdomde KFC ook overal, heb er schoon genoeg van!) en dan op zoek naar een taxi. Ik wist dat het tot de grens ongeveer 20 à 30 pula was en onderweg had ik de lodge al zien liggen, dus ik schatte dat in op een 10 pula tot daar. De eerste taxichauffeur die ik vroeg “how much” wou 30 pula hebben. Ik zei 10, hij zei dat dat echt te weinig was. Toen ik hem zei dat het 30 tot de grens was, zei hij dat dat 40 was… En omdat ik geen zin had om nog meer te discussiëren heb ik gezegd dat ik wel een andere taxi zou zoeken (you don’t fool me).
De volgende chauffeur vroeg 20 pula en die hebben we maar gewoon gegeven, want het was heet, we waren moe, de spullen waren zwaar en we wilden naar het hotel. Maar dat is toch al beter dan 30 hé. Morgen probeer ik het opnieuw :-)
De lodge valt reuze mee! Ik moet zeggen dat ik er toch met een klein hartje naar toe ging, je weet het nooit hé, wat je tegen komt. De kamer is klein, doch fijn. Twee bedden met een mega dikke matras en 2 zachte kussens. Zalig na 5 weken geslapen te hebben op een matrasje van 5cm en een kussentje zo plat als een dubbeltje. En dan die douche!!! Een heerlijke straal, geen hogedrukreiniger. En warm water! Het is toch zalig om je te douchen met wat lauw water ipv met ijskoud!!! Ik heb er echt van genoten. Na een opfrissertje, zijn we het terrein eens gaan verkennen. Er is een groot blok met de receptie en de kamers. Dan is er een camping, wat hutjes, een mini zwembad en een bar en restaurantje. Best gezellig op het eerste zicht!
De cola met ijs heeft super gesmaakt op de pichnickbank in de bar! Mooi weer, vakantiesfeer,… Laat maar komen!
Toen we aankwamen kregen we echter het slechte nieuws dat er geen inschrijvingen waren voor de safari morgen en dat hij niet doorgaat voor minder dan 4 personen (tenzij wij die 2 denkbeeldige betalen). Ik was best een beetje boos, had nog zo via mail gevraagd of dat in orde zou komen en it was all “no problem”. Stel je toch voor, reis je dat hele pokke-eind en dan kan je niet op safari ;-)
Gelukkig kregen we na 2u het goede nieuws dat er toch een koppel zich had ingeschreven, dus morgen om 5u45 vertrekken we op jeep-safari en om 15u15 op boot-safari!
Ook de trip naar Victoria Falls is geregeld. Ik had al vanalles opgezocht en uitgeteld en proberen uit te stippelen. Maar de lodge biedt een dagtrip aan voor €90: vervoer heen en terug, inkom Vic Falls, lunch, fles water en een guided tour. Dan moeten we enkel nog het visum kopen om Zimbabwe binnen te kunnen. Ik denk dat dat best een goede prijs is, want om hier een taxi aan een eerlijke prijs te krijgen is voor een blanke toch niet simpel :-) Maar het speelt ook wel mee dat het soms ze verdomd vermoeiend is om steeds te moeten onderhandelen over alles en nu hoeft dat niet meer. Zondag mag ik dus gaan kennis maken met een van de wonderen der wereld!
Rond half 6 zijn we naar de bar/restaurant gegaan om eens uit te zoeken hoe en wat er voor het avondeten voorzien is. Maar eerst tijd voor een aperitiefje :-) En tja, wat moet ik zeggen, het eten hebben we uiteindelijk aan ons voorbij laten gaan. Oeps, bloos!
Het was zo ontzettend gezellig hier! De eigenaren (Zuid-Afrikanen) waren hier en nog een hele bende en wij zaten er opeens tussen. Heerlijk om te socializen en zeker zonder steeds vanalles te moeten uitleggen. Het was zo relaxed en het is ook wel leuk als je soms gewoon in je eigen taal kan praten als je het in het Engels niet krijgt uitgelegd. Maar dat Zuid-Afrikaans is toch niet simpel, doch wel erg grappig om te horen.
Uiteindelijk was het 11u en hadden we dus nog niet gegeten en ik moet eerlijk zeggen, honger had ik toch niet meer, dus dat de keuken dicht was, was niet zo heel erg.
Naar bed, dat was belangrijker! Want morgen loopt de wekker om 5u af en moet ik fris en monter die jeep in! Ik kijk er echt naar uit!!!
Maar goed dat Dane wel de wekker had gezet vanmorgen, want dat was ik gisteravond stomweg vergeten. Dus ik kreeg om 5u15 een sms’je of ik al wakker was, want hij hoorde maar niks (ja, Dane slaapt nu in de kamer naast me, omdat alle studenten vertrokken zijn en hij dan te alleen en afgelegen zou liggen). Snel, snel opgestaan dus, kop onder de kraan, aangekleed, rusk in de mond gepropt en hop, om half 6 liepen we richting bus. Natuurlijk kom ik er dan later op de dag achter dat ik door het haasten mijn bikini aan de waslijn ben vergeten, net als mijn T-shirt en ook mijn kam ligt nog op mijn kamer. Och ja, dat overleef ik nou ook nog wel :-)
Om tien voor 6 waren we al aan het busstation en gelukkig hadden we onze bus snel gevonden. En nee, geen grote, logge bus, maar zo’n mini-van (of mini-bus, ik weet niet goed hoe ik het moet noemen). Spullen erin gepropt en een goed plaatsje uitgezocht en toen kon het wachten weer beginnen, zoals ondertussen gewend. Die bussen vertrekken niet zolang ze niet vol zitten. Ook niet als er nog 1 lege plaats, nee, echt alleen als hij helemaal vol zit!!! En het kan wel even duren vooraleer je 22 passagiers (en 2 kindjes op de schoot en het hulpje op een krukje in het gangpad) naar Kasane hebt gevonden op een vrijdagmorgen. Maar om 7u15 zat het busje eindelijk propvol en konden we vertrekken, joepie!!!
Het eerste stuk ging echt super vlot, soepel, snel, winderig dus koel, ideaal! Dus na 1u50 hadden we al 190km afgelegd en was het tijd voor de eerste (van de twee beloofde) stop in Nata. Fijn om even de benen te strekken, een blikje en een snack te kopen en natuurlijk een sigaretje te roken :-)
En dan weer verder. Ik zag er niet tegenop, want het ging tenslotte zo vlot! Het zou zeker geen 10u duren en ook geen 8u en als het dit tempo zou blijven dan zou het wel eens in 5u gefikst kunnen zijn.
Maar je voelt ‘m al komen hé, mooie verhaaltjes duren niet lang… Nadat we een stukje voluit hadden gereden, begonnen er wegenwerken. Een mooi, nieuw, breed wegdek, een hoop verkeersborden, alles gloednieuw en mooi in orde. Maar… om de 100m (of mss wel iets minder, maar ik ben zo slecht in afstanden schatten) was er een drempel, zo een bult eerder, die je echt tergend traag moet nemen anders zit je er na 3 door de assen. En ook geen 5 of 6, maar wel 50 of nog meer! Kilometers lang, bulten, gas geven, afremmen en weer optrekken. Je kunt je voorstellen dat dat me ontzettend op de zenuwen begon te werken hé. Maar ja, wat moet je doen… tanden bijten en doorzetten. Na de bulten, kwam er een stuk heel erg slecht wegdek en toen we dat doorstaan hadden, was het gewone, Afrikaanse, oude, min of meer hobbelige weg. En toen gaf de chauffeur er een lel op, ongelooflijk! Dus daar zoefde ik tegen 120km/u door Botswana (en ja Amelie, Pommelien en Olivier: met oa Magnetic Man op de iPod, dus moest wel even aan onze horrorrit in Duitsland denken :-)). Soms best wel akelig moet ik eerlijk zeggen en ik was blij dat ik niet voorin was gaan zitten zodat ik niet hoefde te zien wat er voor me gebeurde. Ook het inhalen gebeurt hier heel vaak en heel nipt, brrr.
De hele weg heb ik als een gek in de bossen getuurd om misschien een beest te kunnen spotten. Maar in de bosjes heb ik niks gevonden. Wel liep er opeens een op hol geslagen struisvogel langs de weg, waar we snel voor moesten stoppen en al toeterend hebben we hem terug de bush in gejaagd. Het was een enorm beest en ik was maar wat blij dat ik veilig in die bus zat :-)
Verder heb ik nog een karkas van een koe met een gier erop gezien, een soort adelaar, baboons en ja, opeens stond daar, gewoon aan de rand van de weg, zomaar uit het niets… 1 olifant! Dat verwachtte ik helemaal niet, zeker zo langs de weg. Grappig!
Om half 2 arriveerden we dan eindelijk in Kasane, uiteindelijk sneller dan verwacht, maar het was ook wel genoeg geweest. Uiteindelijk zijn we geen 2e keer meer gestopt en het was erg heet (bijna 40°). Ik was maar wat blij dat ik mijn benen kon strekken en mijn kleren kon laten drogen (want die plakten genadeloos tegen mijn vel). Gelukkig waren er wat winkels in de buurt, want onderweg dacht ik eraan dat mijn bikini nog aan de waslijn hing in Francistown. En daar er aan de lodge een zwembad is en het toch erg warm is, wil ik wel een plonsje wagen. Maar een bikini/badpak was er niet te vinden, dan maar een zwarte onderbroek met pijpjes gekocht en zal het gewoon in de bh zwemmen worden :-) Daarna nog snel een hapje gaan eten (verdomde KFC ook overal, heb er schoon genoeg van!) en dan op zoek naar een taxi. Ik wist dat het tot de grens ongeveer 20 à 30 pula was en onderweg had ik de lodge al zien liggen, dus ik schatte dat in op een 10 pula tot daar. De eerste taxichauffeur die ik vroeg “how much” wou 30 pula hebben. Ik zei 10, hij zei dat dat echt te weinig was. Toen ik hem zei dat het 30 tot de grens was, zei hij dat dat 40 was… En omdat ik geen zin had om nog meer te discussiëren heb ik gezegd dat ik wel een andere taxi zou zoeken (you don’t fool me).
De volgende chauffeur vroeg 20 pula en die hebben we maar gewoon gegeven, want het was heet, we waren moe, de spullen waren zwaar en we wilden naar het hotel. Maar dat is toch al beter dan 30 hé. Morgen probeer ik het opnieuw :-)
De lodge valt reuze mee! Ik moet zeggen dat ik er toch met een klein hartje naar toe ging, je weet het nooit hé, wat je tegen komt. De kamer is klein, doch fijn. Twee bedden met een mega dikke matras en 2 zachte kussens. Zalig na 5 weken geslapen te hebben op een matrasje van 5cm en een kussentje zo plat als een dubbeltje. En dan die douche!!! Een heerlijke straal, geen hogedrukreiniger. En warm water! Het is toch zalig om je te douchen met wat lauw water ipv met ijskoud!!! Ik heb er echt van genoten. Na een opfrissertje, zijn we het terrein eens gaan verkennen. Er is een groot blok met de receptie en de kamers. Dan is er een camping, wat hutjes, een mini zwembad en een bar en restaurantje. Best gezellig op het eerste zicht!
De cola met ijs heeft super gesmaakt op de pichnickbank in de bar! Mooi weer, vakantiesfeer,… Laat maar komen!
Toen we aankwamen kregen we echter het slechte nieuws dat er geen inschrijvingen waren voor de safari morgen en dat hij niet doorgaat voor minder dan 4 personen (tenzij wij die 2 denkbeeldige betalen). Ik was best een beetje boos, had nog zo via mail gevraagd of dat in orde zou komen en it was all “no problem”. Stel je toch voor, reis je dat hele pokke-eind en dan kan je niet op safari ;-)
Gelukkig kregen we na 2u het goede nieuws dat er toch een koppel zich had ingeschreven, dus morgen om 5u45 vertrekken we op jeep-safari en om 15u15 op boot-safari!
Ook de trip naar Victoria Falls is geregeld. Ik had al vanalles opgezocht en uitgeteld en proberen uit te stippelen. Maar de lodge biedt een dagtrip aan voor €90: vervoer heen en terug, inkom Vic Falls, lunch, fles water en een guided tour. Dan moeten we enkel nog het visum kopen om Zimbabwe binnen te kunnen. Ik denk dat dat best een goede prijs is, want om hier een taxi aan een eerlijke prijs te krijgen is voor een blanke toch niet simpel :-) Maar het speelt ook wel mee dat het soms ze verdomd vermoeiend is om steeds te moeten onderhandelen over alles en nu hoeft dat niet meer. Zondag mag ik dus gaan kennis maken met een van de wonderen der wereld!
Rond half 6 zijn we naar de bar/restaurant gegaan om eens uit te zoeken hoe en wat er voor het avondeten voorzien is. Maar eerst tijd voor een aperitiefje :-) En tja, wat moet ik zeggen, het eten hebben we uiteindelijk aan ons voorbij laten gaan. Oeps, bloos!
Het was zo ontzettend gezellig hier! De eigenaren (Zuid-Afrikanen) waren hier en nog een hele bende en wij zaten er opeens tussen. Heerlijk om te socializen en zeker zonder steeds vanalles te moeten uitleggen. Het was zo relaxed en het is ook wel leuk als je soms gewoon in je eigen taal kan praten als je het in het Engels niet krijgt uitgelegd. Maar dat Zuid-Afrikaans is toch niet simpel, doch wel erg grappig om te horen.
Uiteindelijk was het 11u en hadden we dus nog niet gegeten en ik moet eerlijk zeggen, honger had ik toch niet meer, dus dat de keuken dicht was, was niet zo heel erg.
Naar bed, dat was belangrijker! Want morgen loopt de wekker om 5u af en moet ik fris en monter die jeep in! Ik kijk er echt naar uit!!!
Reacties
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!