Jeuk en evaluaties
01 dec. 2011
🇧🇼
vanuit Botswana
Het is toch typisch hé… Iedere dag heb ik de wekker gezet, maar wordt ik steevast een hele tijd voordat dat ding genadeloos begint te piepen al wakker. Nu is het de eerste weekdag dat ik ‘m niet zet en slaap ik warempel uit tot… jawel, tot 7u55!!! Een record hier :-)
Nu, het is nog een tijd waar ik me niet schuldig over voel, dus soit. Rustig wakker geworden, ontbijtje van 2 rusks gegeten, snel de mailtjes nagekeken en dan om 9u naar de mall voor koffie! Heerlijk, natuurlijk, anders zou ik er niet helemaal naar toe lopen, door het nu toch met angst verbonden steegje in de inmiddels al brandende zon!
Ik heb nog snel zo’n grote boodschappentas gekocht in de Pep (vergelijk maar met de Zeeman van bij ons) want morgen vertrek ik op safari en ik heb helemaal niks mee genomen om mijn spullen in te doen, want mijn rugzak is best klein en als ik laptop en fototoestel daarin steek, zit ie al vol. Ik zie me al met mijn Samsonite op safari vertrekken, hahahaha!!!
En dan om 10u nog maar eens naar Mr. Madondo om te kijken of hij onze evaluaties in orde heeft weten te krijgen. De stage zit erop, maar we hebben zelfs de tussentijdse nog niet gehad :-)
Hij had wat dingetjes op kladpapier gezet, niet helemaal duidelijk, maar vanmiddag om 16u mogen we terug gaan om de officiële papieren op te halen. Naar wat ik tot nu toe gezien heb, komt het wel goed!
En toen kon het lui wezen weer beginnen. Nogmaals een toerke door de “honden”steeg en dan languit op de ligstoel aan het zwembad. Ik had vandaag weer eens een beetje last van de warmte, dus echt zonnen heb ik niet gedaan. Misschien ook wel omdat ik enorme last heb van muggenbulten die onnoemelijk jeuken! Tot eergister heb ik nauwelijks een beet gehad, maar nu komen die rotbeesten genadeloos prikken. Niet te geloven gewoon, gister zelfs rond half 4 ’s middags aan het zwembad, ben gewoon weg moeten gaan. Het zijn mini-mini-mini-mugjes, maar steken kunnen ze. En dan ben ik natuurlijk dé persoon om daar van die mooie rode, dikke schijven van te krijgen waaraan je lekker kunt krabben tot je huid ultra-rood ziet en haast open ligt. Zelfs de Xyzall helpt nauwelijks, terwijl me die in België behoorlijke verlichting brengt. Ook het betenzalfje dat ik heb meegenomen doet niks ertegen. Ben geneigd om er Fucidin op te gaan smeren, maar weet niet of dat wel zo’n goed idee is. Als iemand het weet, laat maar horen. Ben bij de apotheek geweest, maar moest meer als €5 betalen voor een klein tubeke en dat is het me nu ook weer niet waard eigenlijk :-) Dus blijft het lekker jeuken en ik blijf voorzichtig krabben. Misschien zou ik nog een fles azijn kunnen kopen in de supermarkt, oma zei vroeger toch altijd dat dat hielp :-)
Om half 4 ben ik dan maar weer uit mijn luie zetel gekomen en via een omwegje langs de mall voor een ijsje, naar Mr. Madondo’s office gegaan. En jawel, de evaluatie was helemaal af! En hij mag er wezen! Volledig geslaagd volgens Botswaanse normen en niks als lovende feedback. Ik moest er zowaar van blozen! Nice, het wachten meer dan waard dus!
Na nog wat gelachen te hebben en na het uitprinten van onze nieuwe vluchtgegevens, ben ik de badspullen op mijn kamer gaan leggen en weer vertrokken, om nogmaals langs de staag te gaan. Ik had namelijk echt nog wat boodschapjes nodig voor de reis morgen. Omdat we al om half 6 moeten vertrekken, hebben we dus geen ontbijt en ook tijdens de busreis weet je niet wanneer en hoe vaak er gestopt zal worden. Dus hebben we toch maar wat eten en drinken gekocht. En daarna kon Nando’s natuurlijk niet ontbreken :-)
Ik heb me wel ingehouden en ben gegaan voor een koolslaatje en wat aardappel wedges. Simpel, maar lekker en niet te vet deze keer.
Het is nu kwart over 8 ’s avonds, ik heb me gedoucht, mijn spullen zijn gepakt, het verslag is bijna af en ik zou eigenlijk op tijd moeten gaan slapen. Maar de slaap is nog niet tot bij mij geraakt ;-)
Ik zal nog maar even gaan internetten en dan wat lezen, misschien dat de oogleden dan vanzelf dichtvallen. Alhoewel, dat boek leest zich zo vlot, dat ik meestal weinig zin heb om erbij in slaap te vallen :-)
Morgen zal een heavy dagje worden, ongeveer 10u in de bus, en nee, die is niet voorzien van airco, minibar of wc! Ik ben erg benieuwd. Als het zo is als in Ghana, 10 jaar geleden, zal het een bumpy ride worden. En warm en stoffig en lang.
Maar daarna word ik wel beloond, eindelijk beesten zien :-)
I can’t wait!!!
Nu, het is nog een tijd waar ik me niet schuldig over voel, dus soit. Rustig wakker geworden, ontbijtje van 2 rusks gegeten, snel de mailtjes nagekeken en dan om 9u naar de mall voor koffie! Heerlijk, natuurlijk, anders zou ik er niet helemaal naar toe lopen, door het nu toch met angst verbonden steegje in de inmiddels al brandende zon!
Ik heb nog snel zo’n grote boodschappentas gekocht in de Pep (vergelijk maar met de Zeeman van bij ons) want morgen vertrek ik op safari en ik heb helemaal niks mee genomen om mijn spullen in te doen, want mijn rugzak is best klein en als ik laptop en fototoestel daarin steek, zit ie al vol. Ik zie me al met mijn Samsonite op safari vertrekken, hahahaha!!!
En dan om 10u nog maar eens naar Mr. Madondo om te kijken of hij onze evaluaties in orde heeft weten te krijgen. De stage zit erop, maar we hebben zelfs de tussentijdse nog niet gehad :-)
Hij had wat dingetjes op kladpapier gezet, niet helemaal duidelijk, maar vanmiddag om 16u mogen we terug gaan om de officiële papieren op te halen. Naar wat ik tot nu toe gezien heb, komt het wel goed!
En toen kon het lui wezen weer beginnen. Nogmaals een toerke door de “honden”steeg en dan languit op de ligstoel aan het zwembad. Ik had vandaag weer eens een beetje last van de warmte, dus echt zonnen heb ik niet gedaan. Misschien ook wel omdat ik enorme last heb van muggenbulten die onnoemelijk jeuken! Tot eergister heb ik nauwelijks een beet gehad, maar nu komen die rotbeesten genadeloos prikken. Niet te geloven gewoon, gister zelfs rond half 4 ’s middags aan het zwembad, ben gewoon weg moeten gaan. Het zijn mini-mini-mini-mugjes, maar steken kunnen ze. En dan ben ik natuurlijk dé persoon om daar van die mooie rode, dikke schijven van te krijgen waaraan je lekker kunt krabben tot je huid ultra-rood ziet en haast open ligt. Zelfs de Xyzall helpt nauwelijks, terwijl me die in België behoorlijke verlichting brengt. Ook het betenzalfje dat ik heb meegenomen doet niks ertegen. Ben geneigd om er Fucidin op te gaan smeren, maar weet niet of dat wel zo’n goed idee is. Als iemand het weet, laat maar horen. Ben bij de apotheek geweest, maar moest meer als €5 betalen voor een klein tubeke en dat is het me nu ook weer niet waard eigenlijk :-) Dus blijft het lekker jeuken en ik blijf voorzichtig krabben. Misschien zou ik nog een fles azijn kunnen kopen in de supermarkt, oma zei vroeger toch altijd dat dat hielp :-)
Om half 4 ben ik dan maar weer uit mijn luie zetel gekomen en via een omwegje langs de mall voor een ijsje, naar Mr. Madondo’s office gegaan. En jawel, de evaluatie was helemaal af! En hij mag er wezen! Volledig geslaagd volgens Botswaanse normen en niks als lovende feedback. Ik moest er zowaar van blozen! Nice, het wachten meer dan waard dus!
Na nog wat gelachen te hebben en na het uitprinten van onze nieuwe vluchtgegevens, ben ik de badspullen op mijn kamer gaan leggen en weer vertrokken, om nogmaals langs de staag te gaan. Ik had namelijk echt nog wat boodschapjes nodig voor de reis morgen. Omdat we al om half 6 moeten vertrekken, hebben we dus geen ontbijt en ook tijdens de busreis weet je niet wanneer en hoe vaak er gestopt zal worden. Dus hebben we toch maar wat eten en drinken gekocht. En daarna kon Nando’s natuurlijk niet ontbreken :-)
Ik heb me wel ingehouden en ben gegaan voor een koolslaatje en wat aardappel wedges. Simpel, maar lekker en niet te vet deze keer.
Het is nu kwart over 8 ’s avonds, ik heb me gedoucht, mijn spullen zijn gepakt, het verslag is bijna af en ik zou eigenlijk op tijd moeten gaan slapen. Maar de slaap is nog niet tot bij mij geraakt ;-)
Ik zal nog maar even gaan internetten en dan wat lezen, misschien dat de oogleden dan vanzelf dichtvallen. Alhoewel, dat boek leest zich zo vlot, dat ik meestal weinig zin heb om erbij in slaap te vallen :-)
Morgen zal een heavy dagje worden, ongeveer 10u in de bus, en nee, die is niet voorzien van airco, minibar of wc! Ik ben erg benieuwd. Als het zo is als in Ghana, 10 jaar geleden, zal het een bumpy ride worden. En warm en stoffig en lang.
Maar daarna word ik wel beloond, eindelijk beesten zien :-)
I can’t wait!!!
Reacties
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!