Nog een dagje theatre
28 nov. 2011
🇧🇼
vanuit Botswana
Jeetje, wat kan het weer hier omslaan zeg! In het weekend was het nog zo mooi, lekker warm, heerlijk zonnetje, aangenaam vertoeven. Vanmorgen was het ook prima, heldere hemel, zonnetje aanwezig doch niet te fel, prima om de dag te starten. Maar vanmiddag rond een uur of 3 sloeg het opeens helemaal (en heel snel) om! Donker, grijs, regen, koud en kil. Bah! Ik hoop dat het niet weer dagen aanhoudt :-) Wil mijn bruine kleurtje niet kwijt zijn voordat ik naar huis vertrek hé.
Vandaag ben ik alleen naar het ziekenhuis gegaan, Dane is ziek hier gebleven. Hij denkt dat hij misschien niet zo lekker is door het kraantjeswater dat hij zaterdag heeft gedronken. Ik heb hem vanmorgen wat brood en crackers gebracht en wat flessenwater en motilium. Daarmee zou het toch moeten lukken hé. En idd, bij de lunch is hij komen eten en daarna is hij zelfs in de stad nog vlees met aardappelpuree gaan eten. Het ergste zal dan wel over zijn lijkt mij.
Goed, het ziekenhuis dan. Omdat het vrijdag zo was tegengevallen op de labour ward, ben ik vandaag nog een dagje terug gegaan naar het operatiekwartier, want daar was het wel cool :-)
Maar vandaag was het daar wel heel erg rustig! Blijkbaar is het team Chinese anesthesisten vertrokken en men heeft er niet aan gedacht om vervanging te voorzien. Met als gevolg dat er nog 1 anesthesist in dienst is, die al het hele weekend “on call” was en daarbij ook nog schippert tussen theatre en ICU. Met andere woorden, deze man was bekaf en kon gewoonweg niet nog eens de hele dag aanwezig zijn (denk ook aan de verantwoordelijkheid!).
Er stonden 4 patiënten op de planning. Maar daarvan konden er 2 al niet doorgaan. Eentje had een pseudomonas bacterie en mocht van de chirurg het OK niet eens binnen. En een tweede patiënt, een jongetje van 8 maanden, had zo’n hoge koorts en afwijkende bloedwaarden, dat de chirurg daar niet aan wou beginnen.
De andere 2 heb ik gelukkig wel nog kunnen zien (en helpen)! Ze zouden deze doen en dan enkel nog echte noodgevallen.
En daar begon de dag dan ook mee, een noodgeval met een voorkeursbehandeling :-)
Er kwam een vrouw binnen voor een keizersnede (de spoed was hem om haar bloeddruk te doen) van een tweeling. Ze werd binnen gebracht en in plaats van dat ze direct poedelnaakt op de tafel moest ploeteren, werd ze met veel zorg en veel dekens op de tafel geholpen. Toen werd er met enkele verpleegsters gebeden. Ik snapte niet wat er aan de hand was, wie was deze vrouw??? Dat werd me al snel duidelijk: toen ik ging vragen aan de chirurg of ik foto’s mocht maken zei hij dat dat normaal geen enkel probleem was, maar nu liever niet wat het was de vrouw van een verantwoordelijke verpleger van deze afdeling! Aha!
Ook tijdens de operatie viel het me op dat het er toch wel even anders aan toe ging dan de vorige keizersneden die ik heb gezien. De snee werd netjes gesneden en gebrand, er kwam geen getrek en gesleur aan te pas, de kompressen werden nauwkeurig geteld (zelfs de scharen en kommetjes),… Dat was wel even een ander zicht! Toen het moment van geboorte er bijna was, stonden er opeens wel 7 verpleegsters rond de tafel, allemaal met de gsm in aanslag: er werden hopen foto’s en filmpjes gemaakt van hèt moment! Echt grappig om te zien, net een stelletje toeristen op een rij bij een prachtige bezienswaardigheid :-)
Uiteindelijk kwam er eerst een heel klein meisje tevoorschijn en werd daarna het grotere jongetje op luid gejuich onthaald. Schattig zeg! Het jongetje had een beetje moeite om op gang te komen, maar na wat aanmoedigen, lagen ze allebei te huilen in hun bakje :-)
Daarna heb ik gezien hoe de wonde van de vrouw met de grootste precisie werd gehecht. Ze zal er een mooi, onopvallend litteken aan overhouden!
Omdat ik theepauze had, hoefde ik niet te helpen met opruimen ;-)
Daarna was het een hele tijd wachten op de volgende patiënt. De man in kwestie kreeg een stoma. Maar toen hij er was en ik het “gestuntel” van enkele studenten (onder begeleiding van je leerkracht krijg je toch altijd zenuwen!!!) had gezien, moest ik vertrekken voor de lunch. Die operatie liep ik dus mis. Maar als ik later ga lunchen, dan krijg ik niks meer en dan is het me toch te lang om te wachten tot half 7!
Bij de lunch was het alweer droge pasta, maar ja, als je honger hebt, dan eet je alles he :-)
Na de middag mocht ik getuige zijn van een huidtransplantatie. Een man had zijn benen enorm verbrand en er werd huid van zijn bovenbenen geschaafd om die op de brandwonden te hechten. Best akelig om te zien hoe ze dat raspen, brrr! Moest wel even mijn lag inhouden toen ze die velletjes netjes gingen uitstrijken en van gaatjes voorzien om hem terug te planten. Dat gebeurde nl gewoon op een houten blokje! Beetje vreemd om tussen al die steriele toestanden en materialen opeens een blokje hout te zien. Na het helpen bij het gipsen van het been, heb ik de hele zaal opgeruimd, gepoetst en klaar gemaakt voor de volgende patiënt! I can do it :-)
Een volgende patiënt is er vandaag echter niet meer gekomen, zoals ik al zei, het was een erg rustige dag! Ik wil wel nog even iets recht zetten. Vorige week maandag schreef ik dat hier geen steriele verpleegkundige mee aan tafel staat om te assisteren. Maar dat klopt niet!!! Blijkbaar was het die maandag gewoon toeval dat het steeds dokters waren (er waren er ook veel in opleiding daar). Er staat hier nl altijd 1 verpleegkundige mee aan tafel om de dokter te assisteren. Zou ik hier dus toch nog kunnen aarden, hihi!
Na nog wat gewerkt te hebben aan mijn stage-opdracht, was het tijd voor wat ontspanning. Maar potverdorie, ik hoopte toe te komen met het boek dat ik hier gekocht heb zaterdag, maar het leest wel erg lekker :-) Zit al bijna op de helft van de 600 bladzijdes! Oeps! Moet ik dadelijk nog eentje gaan halen, terwijl ik zo op mijn financiën probeer te letten. Maar goedkope boeken vind ik hier niet, het zijn echt precies dezelfde prijzen als bij ons hoor! Tja, het zijn dan ook dezelfde boeken hé ;-)
Het avondeten was again soghum met een kletske saus. Niet echt voedzaam en na een uur heb je weer honger. Dane heeft het opgegeven om hier nog te eten, maar ik zet door! Heb nog minder zin in al dat junk food en zeker niet in de bedragen die daar dan mee gemoeid gaan!
Gister heb ik geen filmpje meer gekeken, maar dat ga ik vanavond wel eens doen. Ik laat het boek maar even aan de kant liggen en ga onderuit genieten van de movie.
Morgen ga ik een dag naar Accident & Emergency en ik ben heel erg benieuwd! Let there be some action please! :-)
Vandaag ben ik alleen naar het ziekenhuis gegaan, Dane is ziek hier gebleven. Hij denkt dat hij misschien niet zo lekker is door het kraantjeswater dat hij zaterdag heeft gedronken. Ik heb hem vanmorgen wat brood en crackers gebracht en wat flessenwater en motilium. Daarmee zou het toch moeten lukken hé. En idd, bij de lunch is hij komen eten en daarna is hij zelfs in de stad nog vlees met aardappelpuree gaan eten. Het ergste zal dan wel over zijn lijkt mij.
Goed, het ziekenhuis dan. Omdat het vrijdag zo was tegengevallen op de labour ward, ben ik vandaag nog een dagje terug gegaan naar het operatiekwartier, want daar was het wel cool :-)
Maar vandaag was het daar wel heel erg rustig! Blijkbaar is het team Chinese anesthesisten vertrokken en men heeft er niet aan gedacht om vervanging te voorzien. Met als gevolg dat er nog 1 anesthesist in dienst is, die al het hele weekend “on call” was en daarbij ook nog schippert tussen theatre en ICU. Met andere woorden, deze man was bekaf en kon gewoonweg niet nog eens de hele dag aanwezig zijn (denk ook aan de verantwoordelijkheid!).
Er stonden 4 patiënten op de planning. Maar daarvan konden er 2 al niet doorgaan. Eentje had een pseudomonas bacterie en mocht van de chirurg het OK niet eens binnen. En een tweede patiënt, een jongetje van 8 maanden, had zo’n hoge koorts en afwijkende bloedwaarden, dat de chirurg daar niet aan wou beginnen.
De andere 2 heb ik gelukkig wel nog kunnen zien (en helpen)! Ze zouden deze doen en dan enkel nog echte noodgevallen.
En daar begon de dag dan ook mee, een noodgeval met een voorkeursbehandeling :-)
Er kwam een vrouw binnen voor een keizersnede (de spoed was hem om haar bloeddruk te doen) van een tweeling. Ze werd binnen gebracht en in plaats van dat ze direct poedelnaakt op de tafel moest ploeteren, werd ze met veel zorg en veel dekens op de tafel geholpen. Toen werd er met enkele verpleegsters gebeden. Ik snapte niet wat er aan de hand was, wie was deze vrouw??? Dat werd me al snel duidelijk: toen ik ging vragen aan de chirurg of ik foto’s mocht maken zei hij dat dat normaal geen enkel probleem was, maar nu liever niet wat het was de vrouw van een verantwoordelijke verpleger van deze afdeling! Aha!
Ook tijdens de operatie viel het me op dat het er toch wel even anders aan toe ging dan de vorige keizersneden die ik heb gezien. De snee werd netjes gesneden en gebrand, er kwam geen getrek en gesleur aan te pas, de kompressen werden nauwkeurig geteld (zelfs de scharen en kommetjes),… Dat was wel even een ander zicht! Toen het moment van geboorte er bijna was, stonden er opeens wel 7 verpleegsters rond de tafel, allemaal met de gsm in aanslag: er werden hopen foto’s en filmpjes gemaakt van hèt moment! Echt grappig om te zien, net een stelletje toeristen op een rij bij een prachtige bezienswaardigheid :-)
Uiteindelijk kwam er eerst een heel klein meisje tevoorschijn en werd daarna het grotere jongetje op luid gejuich onthaald. Schattig zeg! Het jongetje had een beetje moeite om op gang te komen, maar na wat aanmoedigen, lagen ze allebei te huilen in hun bakje :-)
Daarna heb ik gezien hoe de wonde van de vrouw met de grootste precisie werd gehecht. Ze zal er een mooi, onopvallend litteken aan overhouden!
Omdat ik theepauze had, hoefde ik niet te helpen met opruimen ;-)
Daarna was het een hele tijd wachten op de volgende patiënt. De man in kwestie kreeg een stoma. Maar toen hij er was en ik het “gestuntel” van enkele studenten (onder begeleiding van je leerkracht krijg je toch altijd zenuwen!!!) had gezien, moest ik vertrekken voor de lunch. Die operatie liep ik dus mis. Maar als ik later ga lunchen, dan krijg ik niks meer en dan is het me toch te lang om te wachten tot half 7!
Bij de lunch was het alweer droge pasta, maar ja, als je honger hebt, dan eet je alles he :-)
Na de middag mocht ik getuige zijn van een huidtransplantatie. Een man had zijn benen enorm verbrand en er werd huid van zijn bovenbenen geschaafd om die op de brandwonden te hechten. Best akelig om te zien hoe ze dat raspen, brrr! Moest wel even mijn lag inhouden toen ze die velletjes netjes gingen uitstrijken en van gaatjes voorzien om hem terug te planten. Dat gebeurde nl gewoon op een houten blokje! Beetje vreemd om tussen al die steriele toestanden en materialen opeens een blokje hout te zien. Na het helpen bij het gipsen van het been, heb ik de hele zaal opgeruimd, gepoetst en klaar gemaakt voor de volgende patiënt! I can do it :-)
Een volgende patiënt is er vandaag echter niet meer gekomen, zoals ik al zei, het was een erg rustige dag! Ik wil wel nog even iets recht zetten. Vorige week maandag schreef ik dat hier geen steriele verpleegkundige mee aan tafel staat om te assisteren. Maar dat klopt niet!!! Blijkbaar was het die maandag gewoon toeval dat het steeds dokters waren (er waren er ook veel in opleiding daar). Er staat hier nl altijd 1 verpleegkundige mee aan tafel om de dokter te assisteren. Zou ik hier dus toch nog kunnen aarden, hihi!
Na nog wat gewerkt te hebben aan mijn stage-opdracht, was het tijd voor wat ontspanning. Maar potverdorie, ik hoopte toe te komen met het boek dat ik hier gekocht heb zaterdag, maar het leest wel erg lekker :-) Zit al bijna op de helft van de 600 bladzijdes! Oeps! Moet ik dadelijk nog eentje gaan halen, terwijl ik zo op mijn financiën probeer te letten. Maar goedkope boeken vind ik hier niet, het zijn echt precies dezelfde prijzen als bij ons hoor! Tja, het zijn dan ook dezelfde boeken hé ;-)
Het avondeten was again soghum met een kletske saus. Niet echt voedzaam en na een uur heb je weer honger. Dane heeft het opgegeven om hier nog te eten, maar ik zet door! Heb nog minder zin in al dat junk food en zeker niet in de bedragen die daar dan mee gemoeid gaan!
Gister heb ik geen filmpje meer gekeken, maar dat ga ik vanavond wel eens doen. Ik laat het boek maar even aan de kant liggen en ga onderuit genieten van de movie.
Morgen ga ik een dag naar Accident & Emergency en ik ben heel erg benieuwd! Let there be some action please! :-)
Reacties
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!