Verpleegstage in Francistown, Botswana

Sunday, boring sunday!

Tja, wat moet ik zeggen… Heb me de hele dag stierlijk verveeld, maar keihard geprobeerd om een positief gemoed te behouden.
Dane had me vannacht al een sms gestuurd dat hij ziek was, dus ben ik maar mijn gang gegaan en heb hem met rust gelaten. Ben mijn koffietje gaan drinken, heb de mailtjes gecheckt, Facebook eens bestudeerd, met Alex en papa gebabbeld, wat gelezen, muziek geluisterd, meegezongen en oneindig veel potjes Solitaire op de laptop gespeeld.

Dat was zo wat mijn dag… Om half 1 ben ik wat gaan eten in de kantine, weeral droge pasta en om half 7 was het soghum met saus. Wel een goedkope dag zo :-)

Vanmiddag was er toch ook een erg fijn moment! Ik zat aan mijn hekje met de laptop, toen Lebo (mijn buurmeisje/koude-drankjes-en-co-verkoopster) bij me kwam zitten. Ze had fatcake gemaakt en er een paar meegenomen. Deze hebben we samen paraat gemaakt, mmmmm!!! Zij maakt die met donkere bloem en die vind ik eigenlijk nog lekkerder als de witte. Ke itumetse Lebo!
Ondertussen heb ik echt een heel interessant gesprek met haar gehad. Ze heeft me veel verteld over haar verleden, over wat ze heeft meegemaakt,… Heftig hoor! Maar ik bewonder toch steeds haar manier van denken. Het staat echt haaks op wat ik hier meestal zie bij anderen. Zo vroeg ik haar of ze een boyfriend had. Het feit dat de meiden hier er minstens 3 hebben, liet mij denken dat zij toch ook wel een vriendje zou hebben. Maar niet dus! In tegenstelling tot wat hier de gewoonte is, wil zij hier niet aan mee doen. Ze zegt dat ze bij de relaties die ze om zich heen ziet, de liefde mist. Ik weet dat ik een tijd geleden heb geschreven, dat ik me afvroeg hoe het met de liefde zat hier. Dat ik dacht dat het hier vaak helemaal niet om liefde ging, maar om materie. En dit werd nu door Lebo bevestigd. Ook zij mist dit, ze wil geen relatie aangaan, zonder dat ze zich geliefd voelt. Maar ik moet eerlijk zeggen, dat ik ook wel denk dat ze een muurtje om zich heen heeft gebouwd. Ze zegt ook steeds dat ze niet meer gekwetst wil worden. Ik heb haar gezegd dat ze soms in het leven, een risico moet durven nemen. “What doesn’t kill you, only makes you stronger”. Die zou ze onthouden zei ze ;-)

Uiteindelijk hebben we toch een dik anderhalf uur gebabbeld en het was echt verhelderend. Fijn om weer wat meer te weten en om bepaalde veronderstellingen met haar te kunnen bespreken.

En dat was mijn dag. Heb de hele tijd enorme moeite moeten doen om positief te blijven en me niet te laten meesleuren door gevoelens als teleurstelling of boosheid. Al bij al is het goed gelukt, had ik niet gedacht van mezelf :-) ?Het museum was gesloten vandaag, maar misschien dat ik daar donderdag nog even naar toe ga!

Ik ga het hierbij laten, een korte vandaag, maar dat mag ook wel eens hé. Morgen nog een dagje operatiekwartier (omdat ik niet nog een dag op labour ward wilde staan, wegens te saai) en dan 2 dagen Accident & Emergency en dan zit de stage er op! Ik verheug me ontzettend op vrijdag, dat de week maar snel omvliegt!!!

Robala sentle (good night)
X

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!